زخم معده - علل، علائم، علائم و نحوه درمان زخم معده؟

فهرست مطالب:

زخم معده - علل، علائم، علائم و نحوه درمان زخم معده؟
زخم معده - علل، علائم، علائم و نحوه درمان زخم معده؟
Anonim

زخم معده چیست؟

زخم معده یک بیماری مزمن است که در آن اختلالات تروفیک در مخاط معده رخ می دهد. اغلب، زخم در مردان 20 تا 50 ساله رخ می دهد. این بیماری با عودهای مکرر در بهار و پاییز مشخص می شود. علت زخم معده، به عنوان یک قاعده، استرس های مکرر است که سیستم عصبی انسان را تحت فشار قرار می دهد، که به نوبه خود باعث اسپاسم عضلات و رگ های خونی دستگاه گوارش می شود. در نتیجه، خونرسانی به معده نقض می شود و شیره معده شروع به تأثیر مضر روی غشای مخاطی می کند که منجر به تشکیل زخم می شود.

اما با این حال، عامل اصلی زخم معده، باکتری هلیکوباکتر پیلوری و عدم تعادل بین مکانیسم های محافظتی معده و عوامل مهاجم است، یعنی مخاط ترشح شده از معده نمی تواند با پپسین (آنزیم مسئول) مقابله کند. برای هضم پروتئین ها) و اسید هیدروکلریک.

آمارها حاکی از آن است که تا ۱۴ درصد از جمعیت جهان به این بیماری مبتلا هستند. در روسیه، این رقم اندکی کمتر است و به 10٪ می رسد، در حالی که کودکان 1٪ و برای نوجوانان 8٪ را تشکیل می دهند..

زخم معده
زخم معده

بیشتر اوقات، بیماری زخم معده در مردان بین 20 تا 40 سال - در حدود 70٪ موارد - تشخیص داده می شود. تا حدودی کمتر، این بیماری در سنین بالاتر - در 20٪ موارد - تشخیص داده می شود. اخیراً روندی رو به افزایش در بروز این بیماری در بین زنان مشاهده شده است.

تکرار بروز بیماری نه تنها به سن و جنسیت، بلکه به فعالیت حرفه ای فرد نیز بستگی دارد. بنابراین، آن دسته از افرادی که کارشان با خطر آسیب شکمی همراه است، مانند کفاشیان، و کسانی که فرصت مصرف منظم مواد غذایی مایع را ندارند، مانند کارگران راه آهن، بیشتر رنج می برند.علاوه بر این، زخم معده با فراوانی متفاوتی در مناطق مختلف یک کشور اتفاق می‌افتد که با عادات غذایی ساکنان محلی مشخص می‌شود.

دکتر برگ - علل زخم معده، چگونه از شر آن خلاص شویم؟ چه بخوریم + رژیم غذایی:

علائم و نشانه های زخم معده

دانستن علائم اصلی فرآیند پاتولوژیک در حال توسعه به شما امکان می دهد برای کمک به سرعت با پزشک مشورت کنید و بیماری را تشخیص دهید که موفقیت اثر درمانی را بدون مداخله جراحی تضمین می کند. اما گاهی اوقات زخم معده به هیچ وجه خود را نشان نمی دهد که نشان دهنده نیاز به معاینه منظم است. به عنوان یک قاعده، سیر بدون علامت فرآیند اولسراتیو در 25 تا 28 درصد موارد مشاهده می شود و وجود زخم پس از مرگ بیمار تشخیص داده می شود.

شک به زخم معده می تواند به دلایل زیر باشد:

  • احساس درد واقع در قسمت فوقانی شکم. این علامت در 75 درصد موارد بروز می کند.نیمی از بیماران از احساس شدت کم شکایت دارند، در 50٪ باقیمانده این احساس در هنگام فعالیت بدنی، پس از مصرف الکل یا غذای تند، در وقفه های طولانی بین وعده های غذایی، بارزتر و تشدید می شود.
  • سوزش سر دل. در احساس سوزش در ناحیه اپی گاستریک بیان می شود. این به دلیل این واقعیت است که محتویات اسیدی معده، که دارای محیط تهاجمی است، وارد لومن مری شده و دیواره های آن را تحریک می کند. این علامت به طور مکرر مشاهده می شود و در 80 درصد بیماران رخ می دهد. سوزش سر دل معمولاً 1 تا 2 ساعت پس از خوردن غذا ظاهر می شود؛
  • احساس تهوع، گاهی اوقات با استفراغ همراه است. این علامت به دلیل نقض حرکات معده رخ می دهد. با زخم، استفراغ 1.5-2 ساعت پس از غذا مشاهده می شود و با آزاد شدن معده، احساس تسکین می دهد. بنابراین، بیماران اغلب خود به خود استفراغ ایجاد می کنند؛
  • از دست دادن اشتها در بیماری زخم معده ممکن است با ترس فرد از تجربه درد یا اختلالات حرکتی دستگاه گوارش مرتبط باشد؛
  • آروغ زدن که با رفلاکس کنترل نشده شیره معده به داخل حفره دهان مشخص می شود. در عین حال، بیمار در دهان احساس تلخی یا طعم ترش می کند؛
  • افزایش تولید گاز

  • ظاهر احساس سنگینی در شکم مشاهده شده پس از غذا خوردن؛
  • سیری سریع

  • اختلالات مدفوع. اغلب بیماران از یبوست شکایت دارند و اسهال برای زخم معده غیر معمول است. تا 50 درصد از بیماران، به خصوص در هنگام تشدید زخم معده، مشکلاتی را در حرکات روده تجربه می کنند.

از علائم خارجی زخم معده، وجود یک پوشش خاکستری روی زبان است که تقریباً همیشه نشان دهنده مشکلات دستگاه گوارش است. بیمار ممکن است از تعریق بیش از حد کف دست رنج ببرد و با فشار بر ناحیه اپی گاستر درد را تجربه کند.

درد همراه با زخم معده

ماهیت درد تا حد زیادی به محل قرارگیری ضایعه بستگی دارد.

بسته به شکایات ارائه شده توسط بیماران، پزشک می تواند به زخم یک یا قسمت دیگر معده مشکوک شود:

  • وقتی نواحی زیر قلب و قلب تحت تأثیر قرار می گیرند احساس درد در اوایل، حدود ۲۰ دقیقه پس از خوردن غذا شروع به مختل می کند. در عین حال، احساسات ناخوشایند بسیار زیاد است - در فرآیند بسیار xiphoid ناحیه اپی گاستر. اغلب، چنین دردهایی می توانند به قلب تابش کنند و به اشتباه افتراق داده شوند. رابطه واضح آنها با مصرف غذا ردیابی شده است، اما هیچ شباهتی با فعالیت بدنی وجود ندارد. تسکین با مصرف شیر یا آنتی اسیدها حاصل می شود. در مورد شدت، درد خفیف است. اغلب آنها با استفراغ، آروغ زدن، سوزش سر دل همراه هستند.
  • وقتی انحنای کمتر معده تحت تأثیر قرار می گیرد درد در ناحیه اپی گاستر که در سمت چپ خط وسط شکم قرار دارد رخ می دهد.زمان شروع آنها بعد از غذا خوردن به طور متوسط 1 ساعت است. پس از اینکه معده با وظیفه خود کنار آمد، درد ناپدید می شود. اغلب، بیماران از ظاهر ناراحتی پس از وقفه های طولانی در غذا خوردن، و همچنین در عصر و شب شکایت دارند. شدت درد متوسط است، شخصیت دردناک است. هنگامی که روند تشدید می شود، درد بسیار واضح می شود. بیمار اغلب استفراغ می کند اما به ندرت استفراغ می کند؛
  • وقتی انحنای بیشتر معده تحت تأثیر قرار می گیرد درد با شدت کم است که تشخیص این نوع ضایعه اولسراتیو را دشوار می کند. علاوه بر این، این چنین زخمی است که اغلب بدخیم است، اگرچه نادر است؛
  • هنگامی که آنتروم تحت تأثیر قرار می گیرد درد بیشتر در عصر و شب رخ می دهد، همراه با آروغ ترش و سوزش سر دل. محلی سازی - ناحیه اپی گاستر؛
  • هنگامی که کانال پیلور تحت تاثیر قرار می گیرد دردها کاملاً شدید هستند، ویژگی آنها حمله ای است. یک حمله می تواند تا 40 دقیقه طول بکشد.درد در شب و گرسنگی وجود دارد، اما در برخی بیماران ارتباطی بین مصرف غذا و درد وجود ندارد. افزایش تولید بزاق، اغلب سوزش سر دل مداوم و طولانی مدت.

گاهی اوقات پزشکان با تظاهرات غیر معمول فرآیند اولسراتیو مواجه می شوند. در این حالت، درد می تواند در هیپوکندری راست، در ناحیه ایلیاک راست، در ناحیه کمر، در ناحیه قلب رخ دهد یا اصلاً ظاهر نشود. همه اینها تشخیص بیماری را دشوار می کند و اغلب منجر به عوارض می شود.

علل زخم معده

در حال حاضر ثابت شده است که زخم به دلیل عفونت با باکتری هلیکوباکتر پیلوری (تا ۷۵٪ موارد) ایجاد می شود. این یک باکتری مارپیچی است که با محیط تهاجمی معده سازگار شده و توانایی خنثی کردن اسید هیدروکلریک را دارد. تحت تأثیر مواد زائد این باکتری، سلول های مخاط معده از بین می روند که منجر به ایجاد زخم می شود.

آلوده شدن به این باکتری آسان است، منبع ناقل آن است و از طریق بزاق (با بوسه)، از طریق آب و غذای آلوده، از طریق وسایل پزشکی ضد عفونی نشده، از طریق ظروف کثیف، از مادر منتقل می شود. به جنین.

از دیگر دلایلی که منجر به ایجاد زخم معده می شود عبارتند از:

  • مصرف دارو. اول از همه، NSAID ها (آسپرین، ایندومتاسین، دیکلوفناک، بوتادیون، کتوپروفن، ایبوپروفن) بر پیشرفت بیماری تأثیر می گذارند. این خطر زمانی افزایش می‌یابد که سن بیمار از 65 سال بیشتر شود، و همچنین اگر مواردی از خونریزی معده وجود داشته باشد، در صورت نیاز به دوزهای زیاد، اگر درمان با استفاده از داروهای ضد انعقاد یا گلوکوکورتیکوئیدها همراه باشد، افزایش می‌یابد. سایر داروهایی که می توانند باعث ایجاد زخم شوند عبارتند از داروهای سیتوتوکسیک، مکمل های پتاسیم و داروهای ضد فشار خون؛
  • زخم می تواند نتیجه بیماری های دیگری باشد از جمله سل، دیابت، بیماری کرون، پرکاری پاراتیروئید، سرطان ریه، هپاتیت، سیروز کبدی، پانکراتیت، سیفلیس و غیره.;
  • آسیب معده، مسمومیت خون، هرگونه شرایط شوک، سوختگی سطح بزرگ بدن و سرمازدگی؛
  • استرس، سوء تغذیه، عادات بد، وضعیت هیجانی ناپایدار. به طور خاص، سوء استفاده از قهوه را می توان به عوامل مؤثر در ایجاد زخم نسبت داد؛
  • عامل ارثی، به ویژه، وجود یک فرآیند پاتولوژیک مشابه در بستگان نزدیک. علاوه بر این، مشخص شده است که خطر تشکیل زخم در افراد دارای اولین گروه خونی (به طور متوسط 40٪) بیشتر است..

عوامل خطر

عوامل زیادی وجود دارد که منجر به ایجاد زخم می شود، اما در اینجا مواردی وجود دارد که شایع ترین آنها در نظر گرفته می شود:

  • سیگار کشیدن (الزاماً سیگار نیست، این شامل سیگار و قلیان می شود)؛
  • سوء مصرف الکل؛
  • مصرف مکرر و زیاد نوشابه و نوشیدنی های کافئین دار؛
  • غذاهای نامنظم؛
  • خوردن غذای خیلی سرد یا خیلی گرم که می تواند به دیواره معده آسیب برساند؛
  • استفاده منظم از داروهای ضد التهاب (مانند ایبوپروفن)؛
  • افسردگی مکرر یا موقعیت های استرس زا؛
  • مصرف مکرر و بیش از حد غذاهای غنی (مانند نان و کیک).

عوارض زخم معده

عوارض زخم معده
عوارض زخم معده

زخم معده برای ایجاد عوارض جدی خطرناک است که بسیاری از آنها می توانند کشنده باشند.

در میان خطرناک ترین عواقب زخم، مرسوم است که آسیب شناسی های زیر را مشخص کنید:

  • دخول. در این حالت، تخریب دیواره معده اتفاق می افتد و اندامی که مستقیماً زیر این دیواره قرار دارد، به پایین زخم تبدیل می شود. اغلب، لوزالمعده آسیب می بیند، اما گاهی اوقات این فرآیند بر روی امنتوم کوچک، کیسه صفرا، روده یا کبد تاثیر می گذارد.اسید کلریدریک ترشح شده از معده، پانکراس را از بین می برد و منجر به ایجاد پانکراتیت مخرب حاد می شود. این واقعیت که بیمار نفوذ را آشکار می کند با درد حاد زونا، افزایش دمای بدن به مقادیر بحرانی و افزایش سطح آلفا آمیلاز در خون مشهود است. همه علائم التهاب وجود دارد، درد به طور منظم رخ می دهد، صرف نظر از مصرف غذا یا فصل. برای تعیین وجود نفوذ، انجام معاینه اشعه ایکس از معده و FGS ضروری است؛
  • سوراخ شدن معده که در اثر تخریب یکی از دیواره های آن، محتویات آن در حفره شکم ریخته می شود. انگیزه برای سوراخ شدن دیوار می تواند افزایش فعالیت بدنی، مصرف غذاهای تند و همچنین الکل باشد. در همان زمان، بیمار از درد شدید در شکم، احساس ضعف عمومی شکایت می کند، علائم مسمومیت بدن وجود دارد. سوراخ شدن ناگهانی می تواند منجر به شوک درد شود، پس از 10 ساعت فرد دچار پریتونیت می شود.در این مورد، FGS منع مصرف دارد، عکسبرداری با اشعه ایکس از معده ضروری است؛
  • خونریزی گوارشی. این عارضه است که اغلب منجر به مرگ می شود و در ۲۰ درصد موارد رخ می دهد. اغلب با نفوذ همراه است. در این حالت، بیمار استفراغ می کند، توده ها شبیه تفاله قهوه هستند، علائم کلی از دست دادن خون وجود دارد. مدفوع سیاه و قیری می شود. فشار کاهش می یابد، تنگی نفس، تاکی کاردی، عرق کردن ظاهر می شود. مهم است که خونریزی را به موقع متوقف کنید، در غیر این صورت کشنده خواهد بود.
  • بدخیمی، که در آن زخم به سرطان معده تبدیل می شود، اگرچه این بسیار نادر است و تنها در ۳٪ از بیماران مشاهده می شود. در مورد زخم اثنی عشر، آنها هرگز به تومورهای سرطانی تبدیل نمی شوند. در بیشتر موارد، زخم‌های پینه‌ای مستعد تولد مجدد هستند و زخم‌هایی که برای مدت طولانی زخمی می‌شوند. اگر یک تغییر شکل زخم وجود داشته باشد، بیمار به سرعت وزن خود را از دست می دهد، از خوردن، به ویژه گوشت خودداری می کند. با پیشرفت فرآیند تومور، فرد شروع به تب، استفراغ، اغلب همراه با خون می کند.بدون کمک پزشکی، بدن به حالت خستگی کامل می رسد که می تواند منجر به مرگ شود. اگر مشکوک به تغییر شکل زخم باشد، FGS به موقع با بیوپسی سه نقطه ای (جمع آوری مواد از دیواره های زخم، از پایین و لبه های آن) ضروری است؛
  • تنگی پیلور یک عارضه خطرناک زخمی است که در قسمت پیلور اندام، یعنی در باریکترین قسمت معده، موضعی دارد. هر چه بیشتر زخم عود کند، خطر این عارضه بیشتر می شود. باریک شدن بخش پیلور به این واقعیت منجر می شود که غذا در اندام به دلیل مشکل در عبور از روده شروع به راکد شدن می کند.

مرسوم است که چندین درجه از تنگی را بسته به شدت آن تشخیص می دهند:

  1. مرحله جبرانی که در طی آن علائمی مانند آروغ ترش، احساس سنگینی و پری معده مشاهده می شود. با این حال، بیمار احساس رضایت می کند؛
  2. در مرحله نیمه جبرانی حتی با مصرف وعده های کوچک غذا، فرد شروع به احساس اشباع بیش از حد و سنگینی در معده می کند، این وضعیت با استفراغ تسهیل می شود که باعث مکرر آن می شود. وقوع فرد شروع به تجربه ترس از خوردن می کند و بنابراین از آن امتناع می ورزد، در نتیجه به سرعت و تا حد زیادی وزن کم می کند؛
  3. درباره مرحله جبران نشدهتنگی را می توان با علائم زیر قضاوت کرد: استفراغ شدید و مکرر بلافاصله بعد از غذا خوردن، کم آبی بدن و کاهش وزن، بروز گرفتگی عضلات. در عین حال، هر چیزی که وارد معده می شود دیگر نمی تواند به روده ها منتقل شود، زیرا پیلور در نهایت باریک شده است.

تشخیص زخم معده

تشخیص زخم معده
تشخیص زخم معده

دلیل ارجاع بیمار برای تشخیص به منظور ایجاد زخم معده، شکایت از درد ناشی از فرآیند غذا خوردن است. اگر درد همراه با استفراغ یا حالت تهوع باشد، به تاخیر نیندازید.

تشخیص شامل چندین مرحله است:

  • برای شروع، بیمار باید خون، ادرار و مدفوع را برای آنالیز کلی اهدا کند و همچنین برای خون مخفی مدفوع اهدا کند. اگر آزمایش خون عمومی وجود کم خونی، کاهش تعداد گلبول های قرمز خون را در پس زمینه افزایش ESR نشان دهد، این نشان دهنده وجود یک فرآیند التهابی است؛
  • FEGDS، زمانی که پزشک با استفاده از یک لوله مخصوص با دوربین در انتهای آن، مخاط معده را به طور کامل معاینه می کند. در عین حال، امکان گرفتن مواد برای بیوپسی وجود دارد؛
  • سونوگرافی دستگاه گوارش (معده، کیسه صفرا، کبد و پانکراس)؛
  • انجام عکس اشعه ایکس از اندام آسیب دیده با استفاده از ماده حاجب. اگرچه این روش اکنون منسوخ شده است؛
  • نظارت بر PH شیره معده در طول روز و اندازه گیری PH. این یک روش نسبتاً دردناک است، زیرا تهاجمی است. این به شما این امکان را می دهد که تهاجمی بودن شیره معده را در رابطه با غشای مخاطی پوشاننده آن ارزیابی کنید.

مطلوب است که آزمایشات ویژه ای برای تعیین وجود باکتری هلیکوباکتر پیلوری در بدن انسان انجام شود.

برای این شما نیاز دارید:

  • تشخیص آنتی بادی های آنها در خون (روش سرولوژی)؛
  • انجام آزمایش مدفوع (تشخیص آنتی بادی هلیکوباکتر پیلوری در مدفوع بیمار)؛
  • آزمایش اوره آز رادیونوکلئید تنفسی (تعیین می شود با اوره بازدم شده توسط فرد که توسط باکتری ترشح می شود)؛
  • آزمایش سریع اوره آز (آزمایش مخاط معده بعد از FEGDS).

در صورت نیاز، بیمار برای عکسبرداری با اشعه ایکس معده، سی تی اسکن، سونوگرافی آندوسکوپی و غیره فرستاده می شود.

نکته اصلی این است که در اسرع وقت از وجود عوارض، به ویژه خونریزی جلوگیری شود.

چگونه زخم معده را درمان کنیم؟

درمان این بیماری تنها با استفاده از یک داروی خاص غیرممکن است.رویکرد باید جامع باشد و اول از همه، باکتری هلیکوباکتر پیلوری خنثی شود. سپس باید اسیدیته شیره معده را کاهش داد که بسیاری از علائم ناخوشایند (به ویژه آروغ زدن، سوزش سر دل و حالت تهوع) را از بین می برد و از بروز عوارض جلوگیری می کند.

هنگامی که یک باکتری شناسایی شد، قبلاً اعتقاد بر این بود که باید به طور کامل از بدن حذف شود، که برای آن از درمان آنتی بیوتیکی استفاده می شد. با این حال، پس از اینکه مشخص شد حذف کامل هلیکوباکتر پیلوری امکان پذیر نیست، زیرا برخی از انواع این میکروب توانایی حرکت به سمت پایین به روده را دارند که باعث ایجاد دیس باکتریوز و روند التهابی می شود. علاوه بر این، با توجه به سهولت انتقال میکروب از فردی به فرد دیگر، خطر عفونت مجدد زیاد است.

درمان ضد باکتری

در حال حاضر برای بیمار مبتلا به زخم معده حداکثر دو دوره آنتی بیوتیک درمانی برای هلیکوباکتر پیلوری تجویز می شود. آنتی بیوتیک های خاص پس از تشخیص توسط پزشک تجویز می شود.

به معنی بازسازی و افزایش محافظت از غشای مخاطی

بیماران مبتلا به زخم باید محافظت از غشای مخاطی معده را افزایش دهند. برای تسریع فرآیندهای بازسازی مخاط معده، از تشکیل یک لایه روی دیواره معده، بیسموت تری پتاسیم دی سیترات یا ربامیپید استفاده می شود.

داروهای ضد ترشح

درمان کامل زخم بدون استفاده از عوامل ضد ترشح غیرممکن است.

اینها عبارتند از:

  • آنتی اسیدها، معده را می پوشانند و به خنثی کردن خواص خورنده اسید هیدروکلریک کمک می کنند، همراه با اثر ضد التهابی.
  • بیمار باید از مسدود کننده های پمپ پروتون (امپرازول) استفاده کند. آنها از تشکیل اسید کلریدریک در معده جلوگیری می کنند و پمپ پروتون را مسدود می کنند؛
  • مسدود کننده های H2 گیرنده های هیستامین - این داروها ادغام هیستامین را از بین می برند و تولید شیره معده را افزایش می دهند.لازم به ذکر است که مسدود کننده های گیرنده H2 هیستامین اخیراً تجویز نشده است. این به این دلیل است که پس از لغو آنها، علائم زخم معده به طور کامل باز می گردد؛
  • مسدود کننده های گیرنده M-کولینرژیک - با هدف کاهش تولید اسید کلریدریک، علاوه بر این، آنها به از بین بردن درد و خشکی دهان کمک می کنند؛
  • آنالوگ های مصنوعی پروستاگلاندین E1 - افزایش تولید مخاط و بی کربنات ها و همچنین کاهش تشکیل اسید هیدروکلریک.

زخم از 2 هفته تا 1.5 ماه بسته به شدت فرآیند پاتولوژیک و اندازه نقص موجود درمان می شود.

نشانه های جراحی

گاهی اوقات نمی توان زخم را تنها با درمان محافظه کارانه برطرف کرد. در این حالت به بیمار عمل جراحی نشان داده می شود. مداخله جراح فقط در صورت وجود نشانه های خاص قابل انجام است. به ویژه، اگر درمان دارویی نتایج مطلوب را به همراه نداشته باشد و همچنین در صورت وجود خطر بالای عوارض هنگام مصرف داروها.

از جمله قرائت های مطلق عبارتند از:

  • زخم سوراخ شده؛
  • توسعه خونریزی؛
  • تنگی درجه سوم؛
  • تبدیل فرآیند اولسراتیو به سرطانی.

نشانه های نسبی عبارتند از:

  • فرایند نفوذ؛
  • تغییر شکل معده با اسکار؛
  • افزایش موارد عود؛
  • تنگی درجه دو؛
  • زخم پینه؛
  • زخم التیام نیافته در مدت طولانی.

در صورت وجود نشانه هایی برای جراحی از آن اجتناب نکنید و آن را به تاخیر بیندازید. به خاطر داشته باشید که هر جراحی انتخابی خطرات کمتری نسبت به جراحی اورژانسی دارد. علاوه بر این، مداخله اورژانسی همیشه موثر نیست و عوارض به وضوح تهدیدی برای زندگی و سلامت بیمار است.بنابراین، اگر پزشک گفت که جراحی ضروری است، نباید درمان را با روش های محافظه کارانه ادامه دهید.

تغذیه بیمار مبتلا به زخم معده

تغذیه برای بیمار مبتلا به زخم معده
تغذیه برای بیمار مبتلا به زخم معده

با زخم معده چه بخورم؟

بیماران مبتلا به زخم معده به رژیم غذایی خاصی نیاز دارند. اول از همه، دو نیاز اصلی برای رژیم وجود دارد: محصولات نباید مخاط معده را تحریک کنند، اما در عین حال باید به طور کامل نیازهای بدن را برآورده کنند. شما باید حداقل پنج بار در روز غذا بخورید، اما باید به شدت دوز مصرف شود تا اندام بیمار کشیده نشود.

مهم است که غذای پخته شده خیلی سرد یا داغ نباشد، غذا را سرخ نکنید. روش اصلی پخت بخارپز است.

مصرف بیماران مجاز است:

  • سوپ موکوئید غلات، بلغور، برنج و جو دوسر؛
  • گوشت کم چرب (مرغ، بوقلمون یا گوساله)؛
  • غلات پوره شده مایع؛
  • تخم مرغ به شکل املت یا آب پز؛
  • بوسه، کمپوت؛
  • می توانید از عسل به عنوان دسر استفاده کنید؛
  • از محصولات لبنی، باید پنیر و خامه را ترجیح داد، اما با مقدار کمی چربی.

چه چیزی باید از رژیم حذف شود؟

  • الکل؛
  • همه سرخ شده، دودی و چرب؛
  • آرد (نان و محصولات نانوایی)؛
  • سبزیجات و میوه ها ممنوع هستند، اما نه همه آنها، بلکه آنهایی که معده را تحریک می کنند. اینها گوجه فرنگی، حبوبات، کلم، تربچه، خرما، انگور فرنگی، مرکبات هستند؛
  • ارزش این است که سس ها، غذاهای کنسرو شده، چاشنی های تند را کنار بگذارید؛
  • قهوه، کاکائو، آبگوشت گوشت قوی توصیه نمی شود.

پیشگیری از زخم معده

اقدامات پیشگیرانه با هدف جلوگیری از پیشرفت بیماری به شرح زیر است:

  • محافظت در برابر عفونت هلیکوباکتر پیلوری. این امر مستلزم رعایت قوانین بهداشت فردی و همچنین استفاده از وسایل و ظروف جداگانه و محدودیت تماس نزدیک بدن است. این امر به ویژه اگر فردی با زخم معده در محیط اطراف وجود داشته باشد صادق است؛
  • نظارت بر سلامت خود و از بین بردن به موقع بیماری هایی که می تواند منجر به ایجاد زخم معده شود مهم است؛
  • باید عادات بد را کنار بگذارید و همه عواملی که باعث کاهش ایمنی می شوند را حذف کنید؛
  • رژیم غذایی مناسب یک اقدام پیشگیرانه مهم است. خوردن غذاهای فرآوری شده حرارتی، خوردن اغلب و در وعده های کوچک، به حداقل رساندن غذاهای تند و سرخ شده ضروری است؛
  • مصرف همه داروها، به ویژه آنهایی که باعث ایجاد زخم معده می شوند، باید تحت نظر پزشک و با رعایت دقیق دوز باشد؛
  • لازم است تا حد امکان از خود در برابر قرار گرفتن در موقعیت های استرس زا محافظت کنید. اگر این امکان پذیر نیست، پس از مشورت با پزشک، ارزش آن را دارد که داروهای آرام بخش مصرف کنید؛
  • حداقل فعالیت بدنی را فراموش نکنید. مهم است که بدن را بیش از حد بار ندهید، استراحت خوبی داشته باشید و آنچه می توانید انجام دهید؛
  • رعایت روتین روزانه با استراحت و خواب مناسب حداقل به مدت 8 ساعت، مبنای پیشگیری از اکثر بیماری ها از جمله زخم معده است.

همچنین اقدامات پیشگیرانه ثانویه ای وجود دارد که اگر بیماری قبلاً شناسایی شده باشد باید رعایت شود. هدف آنها پیشگیری از عود بیماری و جلوگیری از عوارض آن است. برای انجام این کار، مهم است که به طور منظم به پزشک مراجعه کنید و همچنین توصیه های ارائه شده توسط او را دنبال کنید.در صورت تشدید بیماری به خصوص در فصل بهار و پاییز، گذراندن دوره های درمانی ضروری است.

مهم است که بیمار به رژیم غذایی خود پایبند باشد و از خوردن غذاهای ممنوعه خودداری کند. تفریح طولانی در هوای تازه و همچنین درمان آبگرم مفید خواهد بود. به توصیه پزشک، ممکن است یک دوره طولانی داروهای ضد ترشح تجویز شود.

در صورتی که فرد به مدت سه سال یا بیشتر تشدید را تجربه نکرده باشد، می توان گفت که بهبودی کامل زخم معده وجود دارد.

در مورد پیش آگهی بهبودی، اگر بیماری به موقع تشخیص داده شود، مطلوب است. همچنین، یک شرط ضروری، درمان پیچیده کافی و در صورت لزوم، رضایت بیمار برای مداخله جراحی است. پیش آگهی نامطلوب زمانی خواهد بود که بیماری عوارض داشته باشد.

موضوع محبوب